U kijkt naar de eerste stralingsmeting die de filmploeg van de Groene Rekenkamer verrichtte op de zwarte stranden van de Braziliaanse kustplaats Guarapari. De geigerteller geeft 30.30 microSievert per uur aan. Wat betekent dat voor gewone mensen in Nederland? Ons wordt doorgaans verteld dat we jaarlijks een stralingsdosis uit de aarde en het heelal van ongeveer 2 milliSievert ontvangen. Om te kunnen vergelijken moeten we dus een sprongetje maken van microSievert per uur naar milliSievert per jaar. Dat is eenvoudig:
Er is in feite maar één argument tegen kernenergie en dat komt er op neer dat een mens iedere hoeveelheid ioniserende straling dient te vermijden. Dit is gevaarlijke nonsens zoals we in het boekje Stralingstekort hebben laten zien, maar we denken nu een plan te hebben dat op een zeer aanschouwelijke wijze korte metten maakt met dit zeer dominante misverstand. Helpt U mee de video ‘Straling in de hel - en in het paradijs’ te realiseren?
Het verhaal dat de kleinste hoeveelheid straling reeds gevaarlijk is wordt gelogenstraft door het feit dat er talloze plekken op aarde zijn waar de achtergrondstraling zeer hoog is terwijl er daar geen enkel teken is van gezondheidsschade daardoor, integendeel. In onze video willen we graag twee qua straling interessante plekken met elkaar vergelijken - en we denken/hopen dat wanneer de mensen die beelden zien ze zich zullen afvragen: waar heb ik me eigenlijk druk om gemaakt?
In onze gedrevenheid vergeten we nog wel eens dat de mens ondergeschikt is aan de natuurkrachten (fysische natuur) en dat plant, dier en mens zich moeten aanpassen aan de natuurlijke veranderingen van hun leefomgeving. Dat doen ze met wisselend succes. Met kennis van die processen en in lijn met die processen kan de mens daar op een natuurlijke wijze mee leven. Ook planten en dieren evolueren in zich wijzigende omstandigheden en hebben hun voorkeuren.