Van ongeveer 1400 tot 1850 was de wereld in de greep van de Kleine IJstijd. Dat was niet leuk. Mensen leefden in die tijd veel ‘dichter bij de natuur’, dus als die natuur nukken had dan merkte men dat aan mislukte oogsten met daarop volgende hongersnoden en epidemieën, aan overstromingen, of schade door zware stormen. Ook in die tijd was het niet ongebruikelijk om de mens verantwoordelijk te houden voor het slechte weer: heksen! Talloze vrouwen werden ervan beschuldigd dat ze het weer konden veranderen en de ‘wetenschappers’ van die dagen, volgens de Duitse onderzoeker Behringer de eerste meteorologen, discussieerden of de heksen daarbij wel of niet geholpen werden door demonen. Het einde was vervolgens de brandstapel. Lees hier een studie van Behringer of bekijk hier deze video van de Amerikaanse onderzoekster Sallie Baliunas. In dit verband is dit filmpje over de ‘wetenschappelijke methode’ hilarisch (‘Als een vrouw net zo veel weegt als een eend is ze van hout - en dus een heks. Verbrand haar! Verbrand haar!’).