expert reviewer, U.K.102 wetenschappers van over de hele wereld, velen behorend tot de top van hun vak hebben een open brief geschreven aan secretaris-generaal Ban Ki-Moon van de Verenigde Naties met de oproep zich niet meer te verzetten tegen de - natuurlijke - klimaatverandering en er aan te werken dat de economieën van kwetsbare landen zich kunnen beschermen tegen alle vormen van klimaatverandering - door mensen veroorzaakt of niet. Het huidige beleid zal volgens hen alleen negatieve effecten hebben: deze landen armer maken zodat ze zich niet meer kunnen beschermen. Onder de 102 wetenschappers zitten 10 Nederlanders (Rörsch, Labohm, Kroonenberg, Priem, Erren, Rombouts, Kouffeld, Kop, Tennekes en Thoenes). Lees verder voor de brief en de lijst van ondertekenaars.
| Een printbare versie (pdf) van de brief aan Ban Ki-Moon staat hier en de lijst met de 102 ondertekenaars staat hier. |
Er is geen reactie bekend van Ban Ki-Moon, maar wel dat deze aan het einde van de - mislukte - Bali-conferentie nog heeft gezegd dat de mensheid op een kruispunt staat en nu kan kiezen voor een goed klimaatbeleid of voor de ondergang. Een commentator van de Canadese National Post suggereerde om die reden de secretaris generaal maar om te dopen tot Ban Ka-Boom.
Overigens heeft Al Gore de Conferentie ook nog toegesproken, maar voorzover ons bekend heeft dat geen massale media aandacht tot gevolg gehad. Gore heeft voorafgaand aan de conferentie ook nog een handtekeningenactie gehouden maar die heeft slechts een schamele kwart miljoen krabbels opgeleverd.
Hieronder de brief aan Ban Ki-Moon.
———————-
Zijne Excellentie Ban Ki-Moon13 December 2007
Betreft: De VN-klimaatconferentie leidt de wereld in de geheel verkeerde richting.
Geachte Heer Secretaris-Generaal,
Klimaatverandering is onmogelijk te stoppen, het is een natuurlijk fenomeen waarmee de mensheid in alle tijden is geconfronteerd. Archeologische, mondelinge en geschreven betogen vormen allemaal het bewijs van hoe vroegere beschavingen op de proef gesteld werden door onverwachte veranderingen in temperatuur, neerslag, wind en andere klimaatvariabelen. We moeten er daarom voor zorgen dat landen toegerust zijn met de wapens om zich te verweren tegen het gehele arsenaal van deze natuurlijke verschijnselen door het bevorderen van economische groei en welvaart.
Het VN ‘Intergovernmental Panel on Climate Change’ (IPCC
) heeft steeds harder de noodklok geluid over de invloed op het klimaat van de door mensen geproduceerde hoeveelheid CO2
, een niet vervuilend gas dat onontbeerlijk is voor de foto-synthese. Hoewel we de bewijsvoering die tot het idee leidden dat CO2 gevaarlijk is kunnen volgen, zijn de conclusies van het IPCC onvoldoende rechtvaardiging voor maatregelen, die de toekomstige welvaart aanzienlijk zullen verminderen. Meer specifiek: het staat niet vast dat het mogelijk is om het wereldklimaat significant te beinvloeden door het terugdringen van de menselijke uitstoot van CO2. Daarbovenop komt het feit dat pogingen om deze emissies terug te dringen de ontwikkeling zal vertragen, de huidige VN-benadering van het beperken van de CO2-uitstoot zal daarom het menselijk leed door toekomstige klimaatveranderingen eerder doen toe- dan afnemen.
De ‘IPCC Samenvattingen voor beleidsmakers’ zijn onder politici en niet-wetenschappers de meest gelezen IPCC rapporten en vormen de basis voor de meeste klimaatbeleidsplannen. Toch worden deze samenvattingen voorbereid door een relatief kleine kern van schrijvers terwijl de uiteindelijke versie regel voor regel door overheidsvertegenwoordigers moet worden goedgekeurd. De grote meerderheid van hen die bijdragen aan de IPCC teksten of deze ‘reviewen’ en de tienduizenden andere wetenschappers die gekwalificeerd zijn om deze teksten te becommentariëren worden niet betrokken bij de totstandkoming van deze documenten. De ‘Samenvatting’ kan daarom niet beschouwd worden als een representatie van de consensus onder de deskundigen.
In tegenstelling tot de indruk die de IPCC rapporten wekken:
§ Recente waarnemingen van verschijnselen als het terugtrekken van gletsjers, zeespiegelstijging en de migratie van temperatuurgevoelige soorten zijn geen bewijs van een abnormale klimaatverandering want geen van die veranderingen valt buiten het bereik van de normale, natuurlijke variabiliteit.
§ De gemiddelde temperatuursstijging van 0.1 - 0. 2 graden Celsius per decade, zoals deze eind 20-e eeuw door satellieten is vastgesteld past binnen de bekende natuurlijke niveaus van opwarming en afkoeling van de afgelopen 10.000 jaar.
§ Vooraanstaande wetenschappers, waaronder enkele belangrijke IPCC-vertegenwoordigers, erkennen dat de huidige computermodellen het klimaat niet kunnen voorspellen. In overeenstemming hiermee en ondanks computervoorspellingen is de temperatuur sinds 1998 niet gestegen. Dat het huidige temperatuur ‘plateau’ aansluit bij de opwarming aan het eind van de 20e-eeuw past bij de voortzetting van multi-decadale en duizendjarige klimaatcycli.
In sterk contrast tot de vaak gehoorde bewering dat ‘de wetenschap eruit is’ wekken nieuwe ‘peer reviewed’ studies nog meer twijfel op over de hypothese van gevaarlijke, door mensen veroorzaakte opwarming. Maar omdat de werkgroepen van het IPCC waren geinstrueerd om alleen werk in beschouwing te nemen dat voor mei 2005 was gepubliceerd worden deze belangrijke bevindingen niet meegenomen in de rapporten, dwz de IPCC rapporten zijn nu reeds verouderd.
De VN-klimaatconferentie in Bali is opgezet om de wereld het pad op te leiden van strenge CO2-reducties, daarbij de duidelijke lessen van het falende Kyoto-protocol. de chaos van de Europese CO2-handel en de ineffectiviteit van andere dure initiatieven om de uitstoot van broeikasgassen te beperken, negerend. Kosten/baten-analyses bieden geen ondersteuning voor de wereldwijde introductie van maatregelen om energiegebruik te beperken met het doel de CO2-uitstoot terug te dringen. Verder is het irrationeel om het ‘voorzorgsprincipe’ toe te passen omdat veel wetenschappers erkennen dat zowel afkoeling als opwarming op de middellange termijn tot de reëele mogelijkheden behoren.
De huidige focus van de VN op de ‘strijd tegen klimaatverandering’, zoals geillustreerd door het ‘Human Development Report’ (UNDP, november 27,2007) leidt regeringen af van de taak zich aan te passen aan de dreiging van onvermijdelijke, natuurlijke klimaatveranderingen, in welke vorm dan ook. Dergelijke veranderingen vragen om nationale en internationale planning vooral gericht op het helpen van de meest kwetsbaren bij het zich aanpassen aan nieuwe omstandigheden. Pogingen om wereldwijde klimaatverandering te voorkomen zijn futiel en betekenen een tragische verspilling van hulpbronnen die beter aangewend kunnen worden voor reëeler en urgentere problemen van de mensheid.
Hoogachtend,
In kopie aan: de staatshoofden van de landen van de ondertekenaars
48. Hans H.J. Labohm, PhD, economist, former advisor to the executive board, Clingendael Institute (The Netherlands Institute of International Relations), The Netherlands
49. The Rt. Hon. Lord Lawson of Blaby, economist; Chairman of the Central Europe Trust; former Chancellor of the Exchequer, U.K.
50. Douglas Leahey, PhD, meteorologist and air-quality consultant, Calgary
51. David R. Legates, PhD, Director, Center for Climatic Research, University of Delaware
52. Marcel Leroux, PhD, Professor Emeritus of Climatology, University of Lyon, France; former director of Laboratory of Climatology, Risks and Environment, CNRS
53. Bryan Leyland, International Climate Science Coalition, consultant and power engineer, Auckland, New Zealand
54. William Lindqvist, PhD, independent consulting geologist, Calif.
55. Richard S. Lindzen, PhD, Alfred P. Sloan Professor of Meteorology, Dept. of Earth, Atmospheric and Planetary Sciences, Massachusetts Institute of Technology
56. A.J. Tom van Loon, PhD, Professor of Geology (Quaternary Geology), Adam Mickiewicz University, Poznan, Poland; former President of the European Association of Science Editors
57. Anthony R. Lupo, PhD, Associate Professor of Atmospheric Science, Dept. of Soil, Environmental, and Atmospheric Science, University of Missouri-Columbia
58. Richard Mackey, PhD, Statistician, Australia
59. Horst Malberg, PhD, Professor for Meteorology and Climatology, Institut fur Meteorologie, Berlin, Germany
60. John Maunder, PhD, Climatologist, former President of the Commission for Climatology of the World Meteorological Organization (89-97), New Zealand
61. Alister McFarquhar, PhD, international economy, Downing College, Cambridge, U.K.
62. Ross McKitrick, PhD, Associate Professor, Dept. of Economics, University of Guelph
63. John McLean, PhD, climate data analyst, computer scientist, Australia
64. Owen McShane, PhD, economist, head of the International Climate Science Coalition; Director, Centre for Resource Management Studies, New Zealand
65. Fred Michel, PhD, Director, Institute of Environmental Sciences and Associate Professor of Earth Sciences, Carleton University
66. Frank Milne, PhD, Professor, Dept. of Economics, Queen’s University
67. Asmunn Moene, PhD, former head of the Forecasting Centre, Meteorological Institute, Norway
68. Alan Moran, PhD, Energy Economist, Director of the IPA’s Deregulation Unit, Australia
69. Nils-Axel Morner, PhD, Emeritus Professor of Paleogeophysics & Geodynamics, Stockholm University, Sweden
70. Lubos Motl, PhD, Physicist, former Harvard string theorist, Charles University, Prague, Czech Republic
71. John Nicol, PhD, Professor Emeritus of Physics, James Cook University, Australia
72. David Nowell, M.Sc., Fellow of the Royal Meteorological Society, former chairman of the NATO Meteorological Group, Ottawa
73. James J. O’Brien, PhD, Professor Emeritus, Meteorology and Oceanography, Florida State University
74. Cliff Ollier, PhD, Professor Emeritus (Geology), Research Fellow, University of Western Australia
75. Garth W. Paltridge, PhD, atmospheric physicist, Emeritus Professor and former Director of the Institute of Antarctic and Southern Ocean Studies, University of Tasmania, Australia
76. R. Timothy Patterson, PhD, Professor, Dept. of Earth Sciences (paleoclimatology), Carleton University
77. Al Pekarek, PhD, Associate Professor of Geology, Earth and Atmospheric Sciences Dept., St. Cloud State University, Minnesota
78. Ian Plimer, PhD, Professor of Geology, School of Earth and Environmental Sciences, University of Adelaide and Emeritus Professor of Earth Sciences, University of Melbourne, Australia
79. Brian Pratt, PhD, Professor of Geology, Sedimentology, University of Saskatchewan
80. Harry N.A. Priem, PhD, Emeritus Professor of Planetary Geology and Isotope Geophysics, Utrecht University; former director of the Netherlands Institute for Isotope Geosciences
81. Alex Robson, PhD, Economics, Australian National University
82. Colonel F.P.M. Rombouts, Branch Chief -Safety, Quality and Environment, Royal Netherland Air Force
83. R.G. Roper, PhD, Professor Emeritus of Atmospheric Sciences, School of Earth and Atmospheric Sciences, Georgia Institute of Technology
84. Arthur Rorsch, PhD, Emeritus Professor, Molecular Genetics, Leiden University, The Netherlands
85. Rob Scagel, M.Sc., forest microclimate specialist, principal consultant, Pacific Phytometric Consultants, B.C.
86. Tom V. Segalstad, PhD, (Geology/Geochemistry), Head of the Geological Museum and Associate Professor of Resource and Environmental Geology, University of Oslo, Norway
87. Gary D. Sharp, PhD, Center for Climate/Ocean Resources Study, Salinas, CA
88. S.Fred Singer, PhD, Professor Emeritus of Environmental Sciences, University of Virginia and former director Weather Satellite Service
89. L. Graham Smith, PhD, Associate Professor, Dept. of Geography, University of Western Ontario
90. Roy W. Spencer, PhD, climatologist, Principal Research Scientist, Earth System Science Center, The University of Alabama, Huntsville
91. Peter Stilbs, TeknD, Professor of Physical Chemistry, Research Leader, School of Chemical Science and Engineering, KTH(Royal Institute of Technology),Stockholm, Sweden
92. Hendrik Tennekes, PhD, former director of research, Royal Netherlands Meteorological Institute
93. Dick Thoenes, PhD, Emeritus Professor of Chemical Engineering, Eindhoven University of Technology, The Netherlands
94. Brian G. Valentine, PhD, PE (Chem.), Technology Manager -Industrial Energy Efficiency, Adjunct Associate Professor of Engineering Science, University of Maryland at College Park; Dept of Energy, Washington, DC
95. Gerrit J. van der Lingen, PhD, geologist and paleoclimatologist, climate change consultant, Geoscience Research and Investigations, New Zealand
96. Len Walker, PhD, Power Engineering, Australia
97. Edward J. Wegman, PhD, Department of Computational and Data Sciences, George Mason University,Virginia
98. Stephan Wilksch, PhD, Professor for Innovation and Technology Management, Production Management and Logistics, University of Technolgy and Economics Berlin, Germany
99. Boris Winterhalter, PhD, senior marine researcher (retired), Geological Survey of Finland, former professor in marine geology, University of Helsinki, Finland
100. David E. Wojick, PhD, P.Eng., energy consultant
101. Virginia Raphael Wust, PhD, Lecturer, Marine Geology/Sedimentology, James Cook University, Australia
102. Zichichi,PhD, President of the World Federation of Scientists, Geneva, Switzerland; Emeritus Professor of Advanced Physics, University of Bologna, Italy
Nieuwe reactie inzenden