Wie weleens discussieert over het klimaat merkt dat men vooral aan de zijde der alarmisten graag verwijst naar ‘peer reviewed’ onderzoek. Dat betekent dat een wetenschapper zijn stukjes niet zo maar in een wetenschappelijk tijdschrift mag plaatsen, maar dat eerst andere wetenschappers (de ‘peers’, er kritisch naar kijken. Een nuchter mens zou dit beschouwen als een weinig spectaculaire vorm van kwaliteitscontrole - wel heel nuttig, maar geen garantie - maar in de klimaatdiscussies kom je weinig nuchtere mensen tegen en wordt de ‘peer review’ op een lijn gesteld met de finale waarheid. Robert Higgs, hoogleraar aan diverse universiteiten en decennia lang ervaring met het peer review-systeem wordt er niet vrolijk van.