Ondanks onze sombere (en van leedvermaak druipende) eerdere beschrijving lijkt de Catlin-expeditie naar de Noordpool gewoon door te gaan. Met nadruk lijkt, want recent is aan het licht gekomen dat een deel van de gegevens die deze met veel wetenschappelijke fanfare gepresenteerde tocht produceert, in ieder geval fake is. Fake. Dat roept natuurlijk de vraag op hoe betrouwbaar de overige gegevens (over de ijsdikte bijvoorbeeld) zijn. In ieder geval kloppen de ‘biometrische gegevens niet.

CO2 speelt een rol bij het warm houden van de aarde, ook klimaatskeptici ontkennen dat niet: het broeikaseffect bestaat. Maar zorgt veel meer CO2 dan ook voor een dramatische opwarming? Chemicus Paul Hagel gelooft er niets van en legt uit waarom. En passant verneemt U ook waarom meer CO2 ook planten zal beschermen tegen uitdroging en de verzuring van de oceanen geen echt punt van zorg is.

Terwijl de klimatomanen roepen dat in honderdduizenden jaren de atmosfeer niet zoveel CO2 heeft bevat, spreekt men in de kastuinbouw over de ‘schaarse beschikbare CO2’. Hier is het motto: ‘Gebruik elke kilogram alsof het de laatste is!’ (zie hier) want als plantjes meer CO2 krijgen toegediend groeien ze beter, wordt de oogst groter, de smaak beter en worden er meer centjes verdiend. Dat werd duidelijk uit de rondleiding die de Klimatosoof kreeg in de enorme kassen van paprikateler 4Evergreen in het Brabantse Steenbergen. Bekijk het filmpje. Lees verder

De ogen van de professor schieten vuur: ‘Ik heb Uw website bekeken, maar U bent een skepticus!’ We zijn op bezoek bij Reinhart Ceulemans, ecoloog aan de Universiteit van Antwerpen, en hij is duidelijk ‘not amused’. Dat verbaast ons nogal want oorspronkelijk was hij aan de telefoon zeer joviaal en dus hadden we na een moeizame tocht uit Amsterdam een aangenamer ontvangst verwacht in het besneeuwde Antwerpen. De bedoeling was een reportage te maken over de ervaringen van de prof met het toedienen van extra CO2 aan planten, maar wat moet dat nu nog worden? Lees verder

Het is nog steeds verschrikkelijk koud in de Poolstreek. Tot die bijzondere ontdekking is een team van drie activisten/onderzoekers gekomen die op het ogenblik op de rand van onderkoeling ergens op het poolijs staan te wachten tot de ijsmist optrekt en een vliegtuig met voedsel kan landen. Misschien kan dan hun protest/onderzoeks-expeditie richting de Pool verder, maar de kans lijkt groot dat de onderneming wordt opgegeven: de drie deelnemers voelen zich miserabel, het is -35 en in de afgelopen twee weken heeft men 1.5 kilometer per dag afgelegd. In dit tempo duurt het twee jaar voordat de Pool is bereikt.

‘Hoewel er akelige dingen kunnen gebeuren zullen we uiteindelijk winnen van de alarmisten om de simpele reden dat wij gelijk hebben en zij niet.’ Hij wordt gezien als de grand old man van de klimaatskeptici en de alarmisten beschouwen hem als een geduchte tegenstander: prof. Richard Lindzen van het Massachussetts Institute of Technology verzorgde de andere ‘keynote speech’ op de skeptische klimaatconferentie in New York. Zijn speech is door sommigen aangehaald als bewijs van tweespalt in de skeptische gelederen. maar hoewel Lindzen inderdaad kritiek heeft op andere skeptici maakte hij ook duidelijk hoe corrupt ‘de andere kant’ is en legde hij uit wat er volgens hem met het klimaat werkelijk aan de hand is. Een Engelstalig filmpje en daaronder de vertaling van zijn speech.

Op de openingszitting van de Skeptische Klimaatconferentie in New York (8-10 mrt 2009) heeft de  President van Europa fel uitgehaald naar de milieubeweging. De President van Europa?? Jazeker, zo wordt Václav Klaus overal gezien. Normaal is hij president van Tsjechië, maar aangezien het leiderschap van de EU rouleert is hij van januari tot juni President van Europa. Hij probeert daar zo min mogelijk een ceremoniële functie van te maken en gebruikt dit platform actief om zijn ideeën over het klimaat uit te dragen. Zo ook in New York, waar hij parallellen trok met de manier waarop in de communistische tijd  met afwijkende visies werd omgegaan. ‘We worden opgeroepen om de planeet te redden, maar van wie? Ik denk van de milieubeweging’. Een Engelstalig filmpje van zijn toespraak en daaronder de Nederlandse vertaling. 

Ongeveer 800 wetenschappers en andere types zoals een President van een land, een voormalig astronaut en diverse politici vergaderden van 8-10 maart in New York over de vraag: Was er uberhaupt ooit een klimaatcrisis?’. Zoals de titel doet vermoeden gaat het hier om een conferentie van klimaatskeptici, al weer de tweede, en nu met twee maal zo veel deelnemers als vorig jaar. Een bijzonder evenement omdat er maar weinig uitlaatkleppen zijn voor wetenschappers die niet geloven dat de planeet op een opwarmingsramp afstevent. Niettemin negeerden de meeste media de door het Heartland Instituut georganiseerde bijeenkomst, maar dankzij enkele uitzonderingen en vooral de blogosphere valt er toch nog genoeg te rapporteren. Lees verder

Bomen en planten, zo wordt ons verteld, absorberen of verwijderen CO2 uit de atmosfeer - maar dat is wel een hele vreemde manier van zeggen.
Als U ‘s avonds thuiskomt vraagt U dan aan Uw partner wat er die avond wordt geabsorbeerd? ‘Schat, wat heb je uit de keuken verwijderd?’ Natuurlijk niet: zo praat geen normaal mens over voedsel, want daar gaat het hier om: voedsel. Ook bij bomen. Die ‘verwijderen’ geen CO2 uit de atmosfeer, het is geen ‘corvee’, CO2 is voedsel voor bomen, ze worden er groot en groen van. En dat CO2 is zeer effectief, daar kun je als mens maar beperkt tegen aan planten: wie een groenere wereld wil zorgt dat er meer CO2 in de lucht komt, veel meer. Over het ‘vergeten’ cadeautje van de industriële revolutie: meer CO2? Ja graag!

Lees verder

Het is waarschijnlijk de eerste ‘actiegroep’ ter wereld die hardop voor opwarming van de aarde pleit, maar ze komen dan ook uit een staat waar het behoorlijk koud kan zijn: de ‘Minnesotans for global warming’ (heel goed, uit Minnesota). Ze houden zich niet bezig met moeizame polemieken, maar verspreiden de blijde boodschap vooral via de muziek. Lees verder