Dijkgraaf is bang voor verzuring van de oceaan - Adriaan Broere en Tom Segalstad niet
Sinds hij is gevraagd om kritisch naar het IPCC
te kijken, wordt er van vele kanten kritisch gekeken naar professor Robbert Dijkgraaf. Zo zag geofysicus Adriaan Broere al weer enige tijd terug een optreden van Dijkgraaf in ‘De wereld draait door’ (deze uitzending) waarin Dijkgraaf de verzuring van de oceanen als gevolg van de menselijke uitstoot van CO2 aankeilde. Broere maakte er de onderstaande boze notitie over, en wij vullen die aan met een video van de Noorse hoogleraar Segalstad die (los van Broere en van Dijkgraaf) ook niet onder de indruk is van de verzuringsdreiging.
Verzuring van de oceanen?
Dijkgraaf (hij is geen klimatoloog maar wel een fanatieke klimaatactivist) weet niet waar hij over praat! De oceanen hebben een pH (zuurgraad (*)) die boven 7 ligt (normaal tussen 7.9 en 8.2) al gedurende miljoenen jaren en is nog steeds onveranderd. Een factor boven 7 is basisch of wel neutraal of alkalisch. Een pH veel lager dan 7 betekent dat een oplossing zuur is, hoe lager hoe zuurder. Zelfs is de terminologie oceanisch pH onjuist omdat oceanen alkalisch zijn. Maar de term alkalisch heeft niet dezelfde emotionele (alarmistische) impact als verzuring. Dit is het nieuwe droombeeld (fantasmagorie) van de milieu extremistische beweging.
De koralen zouden worden weg gegeten door de verzuurde oceanen. Oceaan verzuring is bangmakerij en kletskoek. Gedurende het geologische Cambrian 550 miljoen jaren geleden was er 20 x zoveel CO2 in de atmosfeer als vandaag; maar het was toen dat de kalk koralen voor het eerst algeachtige symbiose verwierven. Gedurende de Jurassic era, “pas” 175 miljoen jaren geleden, was er ook 20 x zoveel CO2 als vandaag; maar het was ook toen dat de delicate aragonitic koralen ontstonden.
Oceaan verzuring lijdt aan het zelfde probleem als“global warming“. Zo’n 150 wetenschappelijke onderzoekingen (Idso) hebben harde feiten verschaft doormiddel van metingen en experimenten die aantonen dat er geen basis is voor het denkbeeld dat wij de oceanen zouden kunnen verzuren in een mate die groot genoeg is om dit zelf met de meest gevoelige instrumenten te meten ondanks het feit dat er 70 x zoveel CO2 in de oceanen is opgelost als in de atmosfeer..
Zo functioneert CO2 ook als een buffer in ons bloed om verzuring af te remmen, niet om verzuring te veroorzaken.
* p staat voor het Duitse Potenz (kracht/macht) en de H staat voor het waterstofion.
Adriaan Broere
<
De enige die echt verzuren zijn de milieumaffiosi
"De verzuring van de oceanen": De zoveelste "klimaat fraude" uit het IPCC-rapport ontrafeld: "Ocean-Gate".
blijkbaar weet bioloog dr.Geel dan ook niet waar hij over heeft :
zie http://www.klimatosoof.nl/node/973. na ongeveer 7:30 minuut
spreekt hij over de schadelijke gevolgen van de 'verzuring of het minder basisch worden van de ocaan' ik begrijp nu dat die uitspraak 'kletskoek en bangmakerij' is ? ben benieuwd wat dr. van Geel daarvan vindt.
Ik kan niet beoordelen in hoeverre er sprake is van een alarmerende CO2-gedreven verzuring van de oceanen, maar ik moet toch vaststellen dat Adriaan Broere de zaken niet helemaal juist voorstelt:
- CO2 reageert met water tot carbonzuur (de Nederlandse benaming is niet voor niets koolZUURgas). Toename van de CO2 concentratie leidt (in zuiver water) dus tot verhoging van de zuurgraad (= verlaging van de pH).
- Ook alkalische oplossingen hebben een pH (= is niet anders dan de negatieve logarithme van de concentratie H+ ionen), dus met de term oceanische pH is niets mis.
- Het belangrijkste buffersysteem in bloed is het hemoglobine molecuul. Dit bindt H+ ionen, waardoor de evenwichtsreactie CO2+H2O <--> H+ + HCO3- naar de vorming van het HCO3- wordt gedreven. Hierdoor wordt voorkomen dat de concentratie CO2 locaal zo hoog wordt dat het niet langer meer in oplossing blijft en CO2-belletjes in de bloedbaan zouden kunnen ontstaan.
Gezien het gegeven dat we te maken hebben met een verzurende atmosfeer is het opmerkelijk dat de pH van zeewater toch alkalisch is (pH>7). Ik vermoed dat het te maken heeft met het feit dat bij het eiwitmetabolisme in vissen (en misschien ook in andere zee-organismen?) basische ammoniak vrijkomt. In tegenstelling tot CO2 is ammoniak goed oplosbaar in water, waardoor het in de loop der tijden ophoopt. Dit is natuurlijk speculatie, ik geef graag mijn mening voor iemand die meer deskundig is op dit gebied.
Rypke Zeilmaker heeft er op climategate.nl over geblogt.
http://climategate.nl/2010/02/17/oceaanverzuring-met-een-korrel-zout/
Op deze site (halverwege) staat veel informatie over Co2 in zeewater.
Interessant is de grafiek die de ph waarde aangeeft van het zeewater dat
Het Monterey Bay marine aqauarium sinds 1996 naar binnen heeft gehaald.
De Ph waarde blijkt zeer sterk te schommelen nl tussen de 8,2 en de 7,7.
Ook lezenswaardig is het stuk over kopraal.
Leuk leesvoer voor een niet te zonnige zondag
http://www.seafriends.org.nz/issues/global/acid2.htm
"Via chemical (anoniem ?)" is juist.
Maar het is soms moeilijk om iets correct te schrijven voor niet wetenschappers. Ik had misschien beter kunnen schrijven dat CO2 als buffer functioneert om de zuurgraad (pH) in ons bloed te stabiliseren.
met dank
Adriaan Broere
Geophysicist
Volgens de Wet van Gibbs daalt het aantal vrijheidsgraden in het systeem CO2 - H2O - HCO3 - CaCO3 tot 0 en blijft de pH derhalve constant (ph-Stat). Omdat menging in de oceaan niet instantaan plaats vindt, zal alleen de toplaag van de oceaan iets verzuren bij een hogere CO2-spanning, echter alleen in de koelere regionen. Wanneer CaCO3 in vaste vorm aanwezig is (grote delen van de oceaan en shelf-zeeën) zal dit op de langere termijn de pH weer tot zijn constante waarde brengen. Er is dus alleen een (gering) effect op de hogere breedtegraden en dan alleen nog in de oppervlakkige waterlagen.
Hylke Hoogeveen - (hydro)geoloog en statenlid in Noord-Brabant voor de VVD
Fijn dat m'n reactie door het spamfilter afgevangen wordt zonder de mogelijkheid om een captcha in te vullen (zoals dat voorheen wel kon). Kan dat niet anders?
Hylke,
Waaraan denk je als je zegt "de toplaag van de oceaan iets verzuren bij een hogere CO2-spanning ", aan welke fluctuaties moet je dan denken, ook als je het vergelijkt met de schommelende waarden die nu worden gemeten.
Ik heb de waardes niet meer paraat, maar licht zuur noem ik tussen pH 5,5 en 7. Zou daar weer eens aan moeten rekenen.
Een paar jaar geleden verscheen er in de NRC een artikel over dit onderwerp. De kop van het artikel suggereerde dat wetenschappelijk onderzoek had aangetoond dat de oceanen zouden verzuren ten gevolge van de CO2 uitstoot. Er werd gewag gemaakt van het gedeeltelijk oplossen van de kalkschalen van zeedieren.
Ik ben toen eens gaan rekenen (aan de hand van de evenwichtsvergelijkingen uit de onovertroffen bijbel voor de hydrochemicus van Stumm en Morgan "Aquatic Chemistry"). Zonder de bufferende werking van calciet en/of aragoniet (CaCO3) loopt de zuurgraad op (daalt de pH) bij een toenemende CO2 spanning in de atmosfeer. De snelheid van opname van CO2 door (zee)water is omgekeerd evenredig met de temperatuur van het water. Bij koud zeewater is de menging trager vergeleken met de opname van CO2 dat met water een zwak zuur vormt. Na menging komt dit water vroeg of laat in contact met bufferende mineralen zoals CaCO3, waardoor de pH van het systeem vastgelegd wordt op een alkalische waarde van (ik meen, uit mijn hoofd) ph=8,2. In ieder geval bleek uit de berekeningen dat die verzuring alleen kan plaatsvinden in de ongemengde bovenlagen van de koude oceanen, en dat dit effect transiënt en zowel in de breedte als de diepte plaatselijk is. Bij voldoende menging wordt de pH immers weer alkalisch. Overigens zijn er meer bufferende mineralen in het zeewater aanwezig, dus alarmerende berichten over de verzuring van de oceanen ten gevolge van onze CO2 uitstoot zijn behoorlijk tendensieus. Overigens, als de oceanen structureel opwarmen, zullen zij aanzienlijke hoeveelheden CO2 uitwasemen naar de atmosfeer. Eerst gaat de temperatuur omhoog, daarna de CO2 spanning.
Ik ben gewoon een laboratorium chemicus (dr.1974, organisch), en ben pas sinds kort beland op sites van de Klimatosoof en De Groene Rekenkamer maar ik sta versteld van het hoge nivo van de discussies. Er is het gezegde dat in Nederland alles 50 jaar later gebeurt maar dat is zeker niet het geval voor kwesties als klimaat, zeespiegel,etc., (nou ja dat is eigenlijk helemaal niet verbazingwekkend).
MES COMPLIMENTS!
Nieuwe reactie inzenden