‘Toen ik eindelijk via Internet en verschillende boeken toegang had gevonden tot de feitelijke informatie die ik zocht viel ik van de ene verbazing in de andere’. In de klimaatdiscussie proberen wetenschappelijke titanen, gezagsgetrouwe journalisten en politieke activisten de gewone burgers de stuipen op het lijf te jagen over onze toekomst - of de afwezigheid daarvan. Een van die gewone burgers, Ralf Dekker besloot zelf op onderzoek te gaan. Hier zijn verslag.
Het belangrijkste dat ik van mijn geologiestudie in Leiden (kandidaats 1979) heb overgehouden is een ontzag voor de kracht en omvang van de aarde en een besef van tijd en cycli
die de menselijke maat verre te boven gaan.
Na mijn
kandidaatsexamen ben ik bedrijfskunde gaan studeren. Inmiddels al meer dan
twintig jaar werkzaam in de bankautomatisering heb ik niets meer met geologie
te maken. Alleen maar met mensen.
Berichten over
milieuproblematiek, verdwijnende ozonlaag, zure regen, uitputting van
grondstoffen, uitstervende diersoorten en klimaatverandering heb ik al die
jaren gelaten over me heen laten gaan. Waarschijnlijk net als andere burgers
maakte ik me af en toe wel zorgen maar ik vertrouwde erop dat de overheid, mede
onder druk van de milieubeweging, uiteindelijk wel zou zorgen voor de
noodzakelijke maatregelen. De milieubeweging zag ik als een klein groepje
heroïsche strijders tegen de gevestigde orde, er voor wakend dat de kantjes er
niet worden afgelopen op milieugebied.
Pas bij de
discussie over CO2
en het broeikaseffect
ging ik twijfelen. Mijn diep
sluimerende geologisch besef werd blijkbaar aangesproken. CO2 is toch geen gif
? Het is een vast bestanddeel van de aardse atmosfeer met een ontzaglijk
ingewikkelde evenwichtsrelatie met al het leven, de oceanen, etc. Ik kon me
nauwelijks voorstellen dat de door mensen veroorzaakte CO2 serieuze invloed kon
uitoefenen. Laat staan dat hierdoor een klimatologische ramp aanstaande zou
zijn.
Ongeveer 2 jaar
geleden ging ik op zoek naar de feiten. Op basis waarvan maakt men zich
eigenlijk zoveel zorgen? Hoe meet men de gemiddelde temperatuur op aarde en hoe lang al? Stijgt
die temperatuur inderdaad zo sterk? Hoe staat het feitelijk met de
zeespiegelstijging?
Het verzamelen
van feiten viel in eerste instantie niet mee. Wat me opviel was dat je via de
meest gangbare media (televisie, landelijke dagbladen) niet of nauwelijks
nuchtere feitelijke informatie over dit onderwerp kunt vinden terwijl er wel
veel over geschreven wordt. Bijna alle berichten bevestigen een aanstaande ramp
tenzij we snel ingrijpende maatregelen nemen. En die maatregelen betreffen zo’n
beetje alle activiteiten van de moderne mens. Alles wat we doen produceert
immers CO2, zeker als er machines aan te pas komen.
Toen ik eindelijk
via Internet en verschillende boeken toegang had gevonden tot de feitelijke
informatie die ik zocht viel ik van de ene verbazing in de andere.
- De gemiddelde temperatuur van de
aarde wordt sinds 1979 op een vaste manier met behulp van satellietwaarnemingen
gemeten. De meetnauwkeurigheid is ongeveer
Er is dus
helemaal geen temperatuurstijging aan de orde op dit moment en waar die er wel was (voor 1998) is
die heel bescheiden.
- De zeespiegel stijgt al eeuwen met
circa
- De ijskap op de Noordpool is de
laatste decennia kleiner geworden. In de jaren 30 van de vorige eeuw was deze
ijskap overigens ook kleiner, evenals in de jaren 30 van de eeuw daarvoor.
Aangezien het Noordpoolijs drijvend is heeft het smelten hiervan geen invloed
op de zeespiegel (wet van Archimedes). De ijskap op de Zuidpool groeit. Alleen
aan de zijde van Zuid Amerika lijkt deze wat af te nemen.
- De ijsberenpopulatie is sinds de
jaren 50 van de vorige eeuw ongeveer verviervoudigd en loopt allerminst gevaar
van uitsterving.
En zo ging het
maar door. Over alle onderwerpen waar ik me volgens de gangbare media ernstig
zorgen zou moeten maken bleken objectieve – en door niemand betwiste - metingen
te bestaan die uitwijzen dat er niets aan de hand is. Tot mijn verrassing
bleken er wereldwijd grote aantallen deskundigen met een, zo te zien,
indrukwekkende wetenschappelijke staat van dienst met elkaar artikelen,
gegevens en analyses te delen en discussies te voeren die erop wezen dat zij
weinig of geen geloof hechten aan ‘man made global warming’(ook wel
antropogenic global warming, AGW genoemd). Sommigen daarvan waren zelfs
officieel ‘reviewer’ voor het IPCC
(het VN panel voor onderzoek naar
klimaatverandering). En dat terwijl ik dacht dat er ‘wetenschappelijke
consensus’ was.
Waar kwam dan die
zorg vandaan over de gevaren van ‘man made global warming’?
Mij werd
duidelijk dat er eigenlijk maar één concrete en onomstreden waarneming ten
grondslag ligt aan die zorg: de concentratie CO2 in de atmosfeer. Aan de hand
van o.a. boorkernen uit het ijs van Groenland en de Zuidpool kan redelijk
nauwkeurig worden bepaald wat de vroegere concentraties van CO2 in de aardse
atmosfeer zijn geweest. Over een tijdsperiode van tienduizenden jaren (sinds de
laatste ijstijd) is duidelijk te zien dat de CO2 concentratie in de aardse
atmosfeer is toegenomen. Hetzelfde geldt voor de temperatuur.
Ook in de
afgelopen eeuwen (een veel kortere tijdsperiode dus) is de CO2 concentratie belangrijk
toegenomen, de laatste decennia het snelst.
Wanneer we
bovendien proberen te reconstrueren wat er de afgelopen eeuwen met de
gemiddelde temperatuur is gebeurd wordt ook een geleidelijke stijging zichtbaar.
Deze gegevens zijn niet erg nauwkeurig, satellietwaarnemingen waren er
natuurlijk nog niet.
Voor de
gemiddelde temperatuur is de toename over de laatste 400 jaar niettemin redelijk
eenduidig (zij het in een grillig patroon met tussendoor ook dalingen). Voor
langer dan 400 jaar geleden is het beeld minder duidelijk. Er zijn veel
aanwijzingen dat de temperatuur in het begin van de Middeleeuwen juist weer
hoger lag.
CO2 is een
broeikasgas. Ongeveer 5 à 10% van het broeikaseffect wordt veroorzaakt door
CO2. De rest grotendeels door water. Van de totale CO2 in de atmosfeer wordt
circa 3% veroorzaakt door menselijke activiteit. De concentratie CO2 in de
atmosfeer bedraagt ongeveer 0,038 %, 50 jaar geleden was dit nog 0,030 %.
Eigenlijk houdt
daar de belangrijkste feitelijke informatie op die ten grondslag ligt aan de
angst voor AGW.
Als je deze
gegevens ziet lijkt het op het eerste gezicht niet gek om te veronderstellen
dat de menselijke produktie van CO2 iets met de verwarming van de aarde te
maken kan hebben. Wanneer je dat gaat onderzoeken kom je echter van alles tegen
dat niet klopt. Zo blijkt uit de historische gegevens dat de verhoging in CO2
concentratie de verhoogde temperatuur in de tijd volgt, in plaats van er aan
vooraf te gaan. CO2 lijkt dus eerder een gevolg dan een oorzaak van temperatuurverhoging.
Ook blijkt dat de ‘snelste’ recente temperatuurverhoging plaats vond in een
periode waarin de menselijke produktie van CO2 nog beperkt was en dat een recente
periode van temperatuurdaling nu juist gelijk valt met een enorme groei in
menselijke CO2 produktie.
Bovendien is het
duidelijk dat de temperatuur in het verleden nog een stuk hoger heeft gelegen
dan vandaag. Mammoeten en mos- en grasresten liggen niet voor niets diep
begraven onder het ijs. Groenland is groen geweest. In Engeland bestond in de
middeleeuwen een bloeiende wijnbouw zonder moderne hulpmiddelen. En dat alles
zonder een noemenswaardige menselijke produktie van CO2.
Een ander
belangrijk gegeven is dat het broeikaseffect van CO2 logaritmisch verloopt. Dat
betekent dat een toename van CO2 steeds minder additioneel effect heeft op het
broeikaseffect. We zitten op dit moment al bijna aan het maximum. Een
verdubbeling van de CO2 concentratie zou op zichzelf slechts voor enkele
tienden van een graad verdere temperatuurverhoging kunnen zorgen.
De ‘bezorgden’
gaan er echter vanuit dat extra CO2 allerlei bijkomende effecten veroorzaakt
die op hun beurt voor een versterkt broeikaseffect zorgen. Zogenaamde positieve
terugkoppeling. Voor een dergelijk versterkend effect bestaan echter geen
overtuigende aanwijzingen. Er lijken zelfs meer aanwijzingen te zijn voor
negatieve terugkoppeling, een dempend effect.
In de
computermodellen moeten niettemin krachtige positieve terugkoppelingseffecten
worden ingebouwd om de temperatuur- en CO2 ontwikkelingen uit het verleden
enigszins ‘na te kunnen spelen’. Het feit dat er nu al bijna 10 jaar geen
temperatuurstijging meer kan worden gemeten ondanks de voortstijgende CO2
concentratie kan dan ook niet met de modellen worden verklaard.
En zo wemelt het
van de verwarrende informatie. Bijna alles wat betrouwbaar gemeten kan worden
of dat berust op onomstreden natuurwetten wijst in een andere richting dan die
van de gevaarlijke opwarming van de aarde door menselijke CO2 produktie.
Het lijkt erop
alsof men, ondanks een macht aan aanwijzingen voor het tegendeel, wanhopig
probeert aan te tonen dat de huidige CO2 en temperatuurverhoging geen
natuurlijke oorzaak heeft maar de schuld is van de mensen en bovendien tot
grote rampen leidt.
Noch voor het
één: de menselijke oorzaak; noch voor het ander: de aanstaande rampen, kan een aannemelijke
en consistente argumentatie worden gegeven, laat staan een bewijs worden
geleverd. Het maakt al met al een potsierlijke indruk.
De vaak gehoorde
bewering dat “het inmiddels bewezen is dat de door mensen geproduceerde CO2 de
belangrijkste oorzaak is van de gevaarlijke ‘global warming’” is onmiskenbaar kletskoek.
Evenals de bewering dat er ‘wetenschappelijke consensus’ over dit onderwerp
bestaat. Toch schijn je met dit soort beweringen een Nobelprijs te kunnen
winnen.
“Nou ja”, krijg
ik dan te horen, “het wordt allemaal natuurlijk wel wat overdreven en het is
niet 100% zeker, maar je kunt maar beter voorzorgmaatregelen te nemen”. “En het
ergste is:”, wordt er gezegd, “het probleem zal vooral de armste landen
treffen. Die krijgen te maken met meer overstromingen, meer ziektes en meer
sterfte en dat alles door onze ongebreidelde westerse consumptiedrift.”.
Dat klinkt
misschien weloverwogen en verstandig, maar dat is het niet. We zijn blijkbaar
bereid om nu wereldwijd honderden miljarden (en wellicht nog veel meer) uit te
geven aan het heel misschien
voorkomen van een probleem dat arme landen heel
misschien over tientallen of honderden jaren zal treffen. Waarom gaan we
dan niet nu de problemen van die arme
landen van vandaag oplossen. Voor die
honderden miljarden dollars kunnen we overal dijken bouwen, iedereen voorzien
van schoon drinkwater en sanitair, de hele derde wereld tegen alle denkbare
ziektes inenten en dan nog een boel geld overhouden.
Zelfs wanneer de
belangrijkste, vele miljarden kostende, maatregelen (het Kyoto protocol) vanaf
het begin door alle landen in de wereld zouden zijn nagevolgd zou de gemiddelde
wereldtemperatuur (volgens de modellen van de ‘bezorgden’) in 2040 met maximaal
Voorzorgsmaatregelen
zijn altijd een afweging tussen kosten en risico’s. Het is absurd om enorme
bedragen uit te geven aan maatregelen (Kyoto protocol) waarvan a)sterk te betwijfelen
valt of ze een verschil maken b) ter voorkoming van gebeurtenissen in de
toekomst (grote temperatuurstijging) waarvan sterk te betwijfelen valt of ze zullen
optreden en waarvan het bovendien c)onzeker is of ze überhaupt wel te betreuren
zouden zijn.
Bovendien staan
veel van de bedoelde ‘arme landen’ op dit moment aan het begin van hun
economische ontwikkeling. Zij willen ook mijnbouw, staalfabrieken en onze
‘ongebreidelde consumptie’. Gaan we ze dat, uit voorzorg, ontzeggen omdat ze
dan teveel CO2 produceren waarmee ze zichzelf in de verre toekomst heel misschien in problemen zouden
brengen ? In veel gevallen lijkt het daar wel op.
Merkwaardig bij
alle discussie over AGW is dat alleen aan de borreltafel gesproken wordt over
voordelen van global warming. ‘Dan hoeven we voor de zon tenminste niet meer
naar Frankrijk’. Als het zo zou zijn dat de aardse temperatuur gemiddeld
toeneemt - los van de vraag waardoor dat komt – zou dat erg zijn ? De conclusie
is: hoogstwaarschijnlijk niet. Grote stijging van de zeespiegel door het
smelten van ijskappen is zelfs in de meest dramatische scenario’s in de komende
duizend jaar niet te verwachten. Op dit moment is al wel zichtbaar dat de
Sahara woestijn als gevolg van veranderde neerslagpatronen steeds groener wordt.
Het smelten van permafrost betekent dat meer landbouwgrond beschikbaar komt in
gebieden die nu niet voor dat doel gebruikt kunnen worden. Er zullen meer
mensen sterven aan de hitte, maar er zullen er (veel) minder sterven aan de kou.
Met een positief saldo.
‘Warming’ lijkt
in ieder geval een stuk gunstiger dan ‘cooling’.
Dit alles heeft
mij hogelijk verbaasd. Hoe is het toch mogelijk dat hele volksstammen zich
zorgen maken over AGW, wereldleiders vergaande plannen presenteren, er vele honderden
miljarden worden besteed aan iets dat een non-probleem is en
hoogstwaarschijnlijk fictie. Terwijl de achterliggende problemen die men beoogt
te voorkomen voor een fractie van de kosten nu al opgelost kunnen worden. Of
zijn eventuele sterfgevallen in de verre toekomst belangrijker dan concrete
sterfte vandaag ?
Dat brengt mij op
een andere ervaring die ik in mijn zoektocht naar de waarheid keer op keer ben
tegengekomen. Men is in feiten nauwelijks geïnteresseerd. Het onderwerp is
gepolitiseerd. Er wordt op de man gespeeld.
De wereld rondom
AGW is verdeeld geraakt in twee kampen: de ‘bezorgden’ die het establishment
vormen en de sceptici. Hoewel ik deze zoektocht onbevooroordeeld begon heb ik
steeds meer weerstand gekregen tegen de ‘bezorgden’. Iedere poging tot
kritische discussie vanuit het sceptische kamp lijkt door het establishment te
worden gefrustreerd en gesaboteerd. Onderzoeksresultaten lijken te worden
gemanipuleerd. Rapportage erover wordt vermengd met onversneden propaganda.
Kritische review van wetenschappelijke onderzoeksresultaten wordt vermeden of
tegengewerkt. Op tegenargumenten die hout lijken te snijden wordt niet
ingegaan. En vooral: sceptici worden stelselmatig zwart gemaakt. Hun
wetenschappelijke achtergrond wordt gebagatelliseerd of in twijfel getrokken,
zij worden geacht ‘omgekocht’ te zijn door oliemaatschappijen, de
kernenergielobby of ander grootkapitaal met duistere bedoelingen. Of zij horen
bij het rabiaat rechtse gevaarlijke kamp van de ‘ontkenners’, vergelijkbaar met
de ontkenners van de Holocaust die de mond moet worden gesnoerd.
Het opmerkelijke
is nu juist dat de meeste leidende figuren uit de wereld van de sceptici ongebonden
zijn. Een zeer groot deel is met pensioen of anderszins vrij van iedere
verbinding met een grote organisatie. Het is bij de sceptici dan ook armoe
troef. Van structurele ‘funding’ uit één of andere belangenorganisatie is geen
sprake. Dit in scherp contrast met de ‘bezorgden’ die betaald worden door de inmiddels
schatrijke milieubeweging, overheden en supranationale organisaties als de EU
en de VN.
Het lijkt
allemaal erg op de tijd van Galileo die met zijn hypothese dat de aarde rond
was het hele establishment tegen zich kreeg, ondanks zijn overtuigende
bevindingen. Toen was het de kerk die zich in haar positie bedreigd voelde.
Nadat ik de
feiten op me in had laten werken begreep ik dat ik naïef was en een hele andere
analyse moest maken. Wie heeft eigenlijk belang bij deze klimaat bangmakerij ?
Het publiek niet. De wetenschap niet. De overheden toch ook niet ? De media ?
De milieubeweging dan ?
Mijn verklaring
is deze.
In brede lagen
van de bevolking is er aanhang voor de milieu-ideologie.
Toen de
milieubeweging in de jaren ’60 ontstond sprak dat veel mensen aan. Er was een
keerzijde aan de vooruitgang. Lucht, bodem en water waren ernstig vervuild
geraakt. Dat kon iedereen zien, ruiken en voelen. Overheid en bedrijfsleven
waren in eerste instantie aarzelend om echt iets aan de vervuiling te doen. Dat
was immers nooit een prioriteit geweest. Bovendien zou het veel geld kosten.
De steun voor de
milieubeweging werd massaal. Niet eens zozeer omdat de vervuiling feitelijke
ongemakken veroorzaakte. Men was veelal gewend geraakt aan het feit dat de
rivieren vergiftigd waren en de lucht in de steden onfris was. Veel krachtiger
nog dan de feiten was het idee. Het idee, uitgedragen door de milieubeweging, dat
de mensheid uit ordinair winstbejag actief bezig was de hele aarde uit te
putten en te vernietigen. Een idee dat rijkelijk kon worden geïllustreerd met
voorbeelden uit de praktijk.
Het verhaal was
eigenlijk maar een heel klein beetje waar. Maar het sprak geweldig aan. Het
paste in de revolutionaire tijdgeest. Het sloot ook naadloos aan bij het
schuldbesef dat mensen in onze westerse christelijke cultuur van jongstaf met
zich mee dragen. De mens is zondig en altijd geneigd tot het kwade. De
overtuiging werd versterkt door het aanvankelijke verzet van overheid en
bedrijfsleven. En zeker toen de oliecrisis begin jaren ’70 nog eens leek aan te
tonen dat grondstoffen eindig zijn. In die tijd moet de milieu ideologie
geboren zijn. Objectieve en evenwichtige rapportage van milieufeiten raakte
toen al op de achtergrond.
Sinds de jaren
’70 is er vervolgens enorm veel aan het milieu gedaan. In de westerse wereld
zijn de verontreinigingen uit de jaren ’60 nagenoeg geheel verdwenen. Het
milieu in onze contreien is nu in veel opzichten schoner dan het in de
menselijke historie ooit geweest is.
Feiten hebben in
de milieu ideologie echter nooit een grote rol gespeeld. Hoewel vervuiling voor
het publiek niet meer waarneembaar is blijft de milieu ideologie springlevend.
Het in de
westerse wereld steeds meer wegvallen van religie en grote politieke
ideologieën lijkt de massale omarming van de milieu ideologie de laatste jaren
nog verder te doen toenemen. Met de Nobelprijs voor de vrede voor Al Gore en
het IPCC als voorlopig hoogtepunt.
Het grote publiek
gelooft er heilig in. Dat geldt ook voor mensen in de regering en overheid, de
wetenschap en de media. Tegen de milieu ideologie ingaan is veel meer dan het
entameren van een inhoudelijk debat. Het is het in twijfel trekken van een breed
gekoesterd geloof. Ketterij.
Naast dit breed
verspreide geloof spelen gevestigde belangen een rol.
De milieubeweging
streeft naar een schoon milieu, maar streeft bovendien naar macht. Logisch, dat
doet bijna iedere organisatie. Hoewel de oorspronkelijke doelen van de
milieubeweging in wezen bereikt zijn heft deze beweging zichzelf natuurlijk
niet op. Milieu (en klimaat) is een hele industriesector geworden met
gevestigde belangen, tienduizenden banen, geld en macht. Het onderwerp
klimaatverandering is een ideaal onderwerp om nog jaren mee bezig te zijn. Zolang
er in de wereld niet duidelijk sprake is van ‘global cooling’ zal het bijna
onmogelijk zijn om overtuigend te bewijzen dat AGW onzin is.
De milieubeweging
heeft het bespelen van de publieke opinie als haar historische kracht. Nog altijd
wordt zij geassocieerd met de dappere David die strijdt tegen de slechte
Goliath. Als je vóór het milieu bent ben je een beter mens. Het tegenspreken
van de milieubeweging staat in de publieke opinie nog steeds gelijk aan
zelfmoord.
De politiek moet
de heersende publieke opinie volgen. Vraagtekens zetten bij de klimaatdiscussie
is slecht voor de (her)verkiezing. Scepsis over milieu en AGW zijn politiek
incorrect. Bovendien is al veel ‘politiek kapitaal’ geïnvesteerd in de
bestrijding van de menselijke opwarming van de aarde.
De wetenschap dan? Politieke correctheid speelt ook hier. Wanneer je vandaag als
klimaatwetenschapper openlijk belijdt dat je ernstige twijfel hebt over de
theorie van AGW kun je verdere groei in je carrière vergeten. Voorstellen die
een kritisch onderzoek van ‘global warming’ beogen zullen niet kunnen rekenen
op financiering. Bovendien, de sector van klimaatonderzoek groeit voorspoedig,
waarom zou je die in gevaar brengen? Onderzoeken wijzen overigens uit dat een
groot deel van de klimaatwetenschappers wel degelijk sceptisch is.
Voor de
supranationale organisaties als de VN en de EU is man made global warming een
geschenk uit de hemel. Net als met het wereldterrorisme hebben we hier een
onderwerp dat zich niets aantrekt van landsgrenzen en dat zich bij uitstek leent
voor behandeling op supranationaal niveau. Hoe belangrijker AGW wordt gevonden,
hoe belangrijker de rol van EU en VN. De steeds schriller wordende
waarschuwende toon van het IPCC moet dan ook mede in dit licht worden gezien.
Alles bij elkaar
een formidabele coalitie van belangen.
Blijft over de
media. Waarheidsvinding is nooit de belangrijkste drijfveer voor de massamedia
geweest. Tegen een wijdverbreid geloof ingaan is niet goed voor de abonnee
aantallen en de adverteerders. Bovendien zijn berichten over aanstaande rampen
natuurlijk veel aansprekender dan goed nieuws. Ten slotte is politieke correctheid ook hier een factor. De
redenering is: als je het grote publiek bij een belangrijk onderwerp als dit
aan het twijfelen brengt gaat men wellicht het belang van milieubescherming
relativeren en dat is maatschappelijk ongewenst, politiek incorrect.
Toch moeten belangrijke
doorbraken uiteindelijk via de massamedia hun weg vinden. Dat is al eerder
gebeurd.
Op de media
blijft daarom mijn hoop gevestigd.
Zeist, december 2007
Ralf Dekker is bestuurslid van de Stichting de Groene Rekenkamer
Dit stuk stond eerder in het Tijdschrift Spil (dec 2007)
Bozewolf wat dacht je van dit verhaal: Hoe verschrikkelijk woord klimaat neutraal is , is mij wel duidelijk . Ik heb namelijk een stukje geschiedenis gelezen wat er niet om liegt .
(Verwijderd door Theo Richel. Je plakt hier een stuk tekst waar copyright op rust. Wat denk je dat dat betekent?)
WAT DIT STUK GESCHIEDENIS DUIDELIJK MAAKT . Erosie en ontbossing zijn wereld probleem nummer EEEEEN Want daardoor word er minder Koolstof opgeslagen, en minder zuurstof geproduceerd via de productie van hout en het gebrek aan fotosynthese . Nog erger is dat op den duur alle koolstof is omvat door sedimenten , dus niet langer beschikbaar is voor de koolstof cycles . Het IPCC
houd totaal geen rekening met de gevolgen van de erosie , haar voorspellingen kunnen dan ook voor geen meter kloppen , MEN HOUD TOTAAL GEEN REKENING MET DE EROSIE TERWIJL ER MILJARDEN TONNEN KOOLSTOF “VERDWIJNEN” DOOR EROSIE .
Leo, op die tekst zat copyright.
Dat is een Engels woord en dat betekent dat je het niet zo maar mag kopiëren. daar moet je dan centjes voor betalen. Die heeft de Klimatosoof niet, nog afgezien van het feit dat we dat niet zouden willen.
En het is al de tweede keer dat je iets dergelijks doet. Kun je je werkelijk niet gedragen?
TR
Een geweldig en duidelijk stuk van de heer Dekker. Hulde!
Het is jammer dat het gross van onze media zo verschrikkelijk bang zijn voor klantenverlies. Ik kan mij n.l. niet voorstellen dat zij met de tegenwoordige inzichten 100 % geloven in de milieu hype. Neem nu de Telegraaf van Zondag 6 april waarin geschreven werd over een fabriek welke CO2
in de grond gaat stoppen. Technisch mooi natuurlijk maar totaal onzinnig.
De verslaggever eindigt met in vette letters te schrijven dat de CO2 uitstoot een groot milieu probleem is. Over objectieve berichtgeving gesproken.
Ik heb de redactie van DT gevraagd eens dapper te zijn en professionele tegenstanders van deze hype ook regelmatig het woord te gunnen.
Nooit heb ik in de media het bericht gezien dat meer dan 100 vooraanstaande milieu deskundigen in 2007 een petitie hebben aangeboden aan de secr. gen. van de UN waarin zij hun zorg uitspreken over de gang van zaken bij het IPCC
. Dit is ook naar onze regering gestuurd.
Onze regering en kamer houden alle openingen naar sceptici potdicht.
Hopelijk komt binnen afzienbare tijd een omslag.
Wat een goed stuk van de heer Dekker!Zelden heb ik een stuk over dit onderwerp zo goed verwoordt gezien.Jammer dat de publieke omroepen niet gebaadt zijn met zulke berichten,anders waren ze al lang aan bod geweest bij oa,nova,eenvandaag,netwerk,dewerelddraaitdoor,Pauw en Witteman.Jammer dat alleen linkse berichtgeving daar het huismerk is.Hiermee wil ik niet beweren dat andersdenkenden over de tendentieuze berichtgeving aangaande het klimaat en aanverwante onderwerpen altijd per definitie van de rechterkant van electoraal Nederland komen.
Toch verwacht ik binnen enkele jaren dat deze hype ook vanuit de andere kant meer en meer belicht gaat worden.
Dank voor de lovende woorden. Ik hoop dat u gelijk heeft met de verwachting dat het tij qua berichtgeving zal gaan keren. Ik ben daar nog niet zo optimistisch over. Hoewel er steeds meer en uitgebreidere berichten en onderzoeksverslagen op het internet verschijnen die ‘afrekenen’ met AGW krijg ik steeds meer het gevoel dat we voortdurend voor eigen parochie preken. De ‘voor’ en ‘anti’ groepen luisteren nauwelijks naar elkaars argumenten. Ik maak mij daar zelf in ieder geval schuldig aan want ik sla AGW berichten inmiddels consequent over.
Ralf Dekker
Een voortreffelijk verhaal geschreven door een bezorgde burger met een gezond verstand!
Waarom is dit niet gegeven aan die zogenaamde experts/visualisten, het blijkt toch weer dat het kapitaal (absoluut noodzakelijk voor een goede werking van onze economie) ondanks dat zij er hun zogenaamde afkeer van hebben hen juist de middelen geeft die klimaathype in stand te houden.
Fijn dat er bezorgde burgers zijn, maar ik maak me meer zorgen om het suggestieve karakter van dit stukje. Als ik onderstaande stukjes corrigeer voorzover ik de wetenschap begrijp kom ik tot totaal andere conclusies.
"CO2 is een broeikasgas. Ongeveer 5 à 10% van het broeikaseffect
wordt veroorzaakt door CO2
. De rest grotendeels door water. Van de totale CO2 in de atmosfeer wordt circa 3% veroorzaakt door menselijke activiteit. De concentratie CO2 in de atmosfeer bedraagt ongeveer 0,038 %, 50 jaar geleden was dit nog 0,030 %."
Volgens wikipedia is de CO2 bijdrage aan het broeikaseffect 9-26% (http://en.wikipedia.org/wiki/Greenhouse_gases). En aangezien het natuurlijke broeikaseffect 33 graden is, is dit substantieel. Zeggen dat de mens voor slechts 3% verantwoordelijk is erg suggestief, aangezien de andere natuurlijke 97% gecompenseerd wordt door natuurlijke opname. Anders gezegd, 100% van de CO2 toename sinds de industriele revolutie is menselijk.
"Een ander belangrijk gegeven is dat het broeikaseffect van CO2 logaritmisch verloopt. Dat betekent dat een toename van CO2 steeds minder additioneel effect heeft op het broeikaseffect. We zitten op dit moment al bijna aan het maximum. Een verdubbeling van de CO2 concentratie zou op zichzelf slechts voor enkele tienden van een graad verdere temperatuurverhoging kunnen zorgen."
Inderdaad logaritmisch, gelukkig. Maar een verdubbeling van CO2 tov pre-industrieel leidt tot gemiddeld een graad stijging, alle andere factoren constant. Dit is meer dan enkele tienden. En alle andere factoren zijn niet constant, zie hieronder.
"De ‘bezorgden’ gaan er echter vanuit dat extra CO2 allerlei bijkomende effecten veroorzaakt die op hun beurt voor een versterkt broeikaseffect zorgen. Zogenaamde positieve terugkoppeling. Voor een dergelijk versterkend effect bestaan echter geen overtuigende aanwijzingen. Er lijken zelfs meer aanwijzingen te zijn voor negatieve terugkoppeling, een dempend effect."
Zolang de belangrijkste terugkoppelingen toch helaas positief zijn en kwalitatief goed bekend
(1) warmer->meer waterdamp->warmer
(2) warmer->minder ijs->minder reflectie->warmer
lijkt me dit wederom een suggestief zinnetje, zeker aangezien er geen enkel argument aangedragen wordt. De belangrijkste negatieve terugkoppeling (meer CO2->planten groeien beter->"minder meer" CO2") is al decennia aan de gang en zal relatief gezien niet belangrijker worden (dat is, planten en oceanen zullen niet een groter gedeelte van de menselijke uitstoot absorberen, de zgn airborne fraction neemt eerder toe).
En geen overtuigende bewijzen? Zonder positieve terugkoppeling kan je geen ijstijd verklaren! Kijk ook hoe het arctisch gebied opwarmt. Prima om kritisch te zijn, en prettig om de klimaathysterie te relativeren, maar op het moment dat dit kritische stukje zelf makkelijk ten prooi kan vallen aan kritiek voegt het niet al te veel toe in het debat, maar is het vooral een bevestiging van de door politieke denkbeelden ingegeven polarisatie.
Hallo Vincent en Guido,
Hoewel mijn stukje niet als wetenschappelijk discusssiestuk bedoeld is (ik heb alleen maar feiten weergegeven die naar ik heb begrepen in de wetenschap redelijk onomstreden zijn) voel ik me toch uitgedaagd om op ten minste een deel van de gemaakte opmerkingen inhoudelijk in te gaan.
De 3 % van de jaarlijkse CO2
flux die naar schatting voor rekening komt van de mensen mag je niet gewoon jaar na jaar optellen. CO2 heeft nou juist een dynamisch evenwicht met zijn omgeving. Een verhoging van de concentratie stimuleert een verhoging van de CO2 opname, bijvoorbeeld door verkalkende algen in de oceanen. Om die reden spuit men extra CO2 in kassen, dat stimuleert de plantengroei.
De cijfers in Wikipedia zijn inderdaad afwijkend van de mijne. Ik begrijp dat deze gebaseerd zijn op het werk van Charnock & Shine die hebben geprobeerd te berekenen wat het geheel verwijderen van CO2 uit de atmosfeer aan temperatuurverlaging zou geven. Zij kwamen op 12 graden Celcius. Lindzen kwam op 3,5 en Kondratjew & Moskalenk op 7,2. Dit zijn redelijk speculatieve berekeningen want hier worden ook veronderstelde hogere orde effecten ‘meegenomen’ die we nu juist niet kennen.
De theorie van warmteabsorptie door moleculen zoals bij radiative forcing een rol speelt kennen we wel. Qua theoretisch warmteabsorptievermogen kan 380ppm CO2 tussen 1 à 4% water in de atmosfeer een rol spelen van 4 à 8 % van het totaal. Daarop was mijn ruwe 5 - 10 % gebaseerd.
De verdubbeling van de pre industriele CO2 concentratie (van 280 naar 560 ppm) zou ongeveer 1 à 1,5 graad Celcius verwarming geven. We zitten nu met 380 al zo’n beetje op de helft (eigenlijk al meer want het werkt logaritmisch). Vandaar mijn ‘enkele tienden van een graad’.
Wat de terugkoppeling betreft. De trits ‘warmer->meer waterdamp->warmer’ werkt niet zo eenduidig. Bij de vorming van waterdamp wordt warmte onttrokken aan de oceaan, die wordt dus kouder. Bovendien ontstaan er wolken die juist koelend werken.
Het is niet juist dat er evidente positieve terugkoppelingsmechanismen bestaan. De aarde wordt ieder jaar gemiddeld 2 à 3 graden warmer in de Noorderlijk halfrondse zomer (op het Noordelijk Halfrond circa 9 graden) om vervolgens weer ‘terug’ af te koelen. Het perpetuum mobile warmer->waterdamp->nog warmer treedt hierbij niet op. Ook niet bij een relatief plotselinge El Nino
verwarming. Bij een positieve terugkoppeling zouden deze relatief sterke opwarmingen voor een kettingreactie moeten zorgen. Maar dat doen ze niet. En wij zijn bang dat dat wel gebeurt bij een temperatuurverhoging van 0,7 graden in 150 jaar ?
Ijstijden worden in het algemeen verklaard door periodieke wiijzigingen in de stand van de rotatie as van de aarde, niet door positieve of negatieve terugkoppeling bij broeikas effect.
Het arctisch gebied warmt niet enorm op. Het beeld is daar sterk wisselend over verschillende deelgebieden. Het incidenteel verminderen/verdwijnen van ijs in het arctisch gebied is voor een belangrijk deel een gevolg van ongunstige wind. Het (drijvend) ijs wordt dan naar minder koude gebieden geblazen. Overigens neemt het Antactisch ijs alleen maar toe. Hier wordt het al decennia kouder (behalve in een heel klein punje bij Argentinië).
Tenslotte, mijn stukje is niet door ‘politieke denkbeelden’ ingegeven zoals wordt gesuggereerd. Ik heb er een hekel aan om door zogenaamde autoriteiten voor het lapje te worden gehouden.
Ralf Dekker
Ik vergat nog twee links te geven van in mijn ogen duidelijke en goed leesbare overzichtsartikelen met diverse verwijzingen naar wetenschappelijke publicaties.
http://scienceandpublicpolicy.org/images/stories/papers/reprint/CarterMyth/carter_myth.pdf
http://www.junkscience.com/Greenhouse/index.html
Ralf Dekker
Beste M. Stam,
Voor zover ik weet ís het ook zo dat Nederland al jaren warmer wordt. En met meer dan de beroemde 0,7 graden die de wereld in 150 jaar zou zijn opgewarmd. Dat geldt geloof ik voor heel West Europa. Preciese cijfers heb ik niet bij de hand. Dat klimaten veranderen en het in de loop der tijd hier warmer en daar kouder wordt is van alle tijden. Dat kan diverse oorzaken hebben. Niets is zo veranderlijk als het weer, ook op de iets langere termijn. Maar lokale opwarming en afkoeling (want die komt ook voor) zeggen niets over global warming.
In de huidige opwarmingshype wordt gesteld dat er een lange termijn wereldwijde trend is naar temperatuurverhoging, dat die gevaarlijk en schadelijk is en dat het komt door de mensen.
De lange termijn verhogingstrend is al tien jaar gestopt, hij was pas in de jaren 70 begonnen dus zo lange termijn was’ie niet en hij was heel beperkt, maar 0,7 graden.
Gevaarlijk is een temperatuuurverhoging van 1 of enkele graden niet, laat staan van 0,7. Het is in het verleden wereldwijd warmer geweest dan nu, rampzalig is dat niet, waarschijnlijk zelfs beter.
Dat de temperatuurverhoging komt door mensen (produktie van CO2
) kan op geen enkele manier worden aangetoond. Heel veel waarnemingen zijn zelfs regelrecht in strijd met die hypothese.
Er zijn wel andere theorieën maar die zijn vooralsnog ook niet waterdicht. We weten het gewoon niet.
Dat de noordpool de laatste jaren minder ijs heeft is waar. Het is trouwens niet helemaal duidelijk of dat een kwestie van temperatuur is of vooral ook van zeestroming en wind. Het is drijvend ijs tenslotte, als dat naar ‘warmere’ gebieden wordt geblazen smelt het.
De KNMI en andere instituten gaan inderdaad maar heel beperkt in discussie met andersdenkende wetenschappers. De achtergronden daarvan, zoals ik ze tenminste probeer te verklaren, heb ik in mijn stukje beschreven.
Ralf Dekker
Niet iedereen deelt je mening (want dat is het, een mening en geen onomstotelijk bewijs dat de mens geen enkele invloed heeft op de temperatuurverhoging):
zie o.a.
http://earthguide.ucsd.edu/globalchange/global_warming/03.html
http://zfacts.com/p/194.html
http://environmentalchemistry.com/yogi/environmental/200611CO2globalwarming.html
http://www.world-nuclear.org/info/inf59.html
http://www.triplepundit.com/pages/global-warming-what-global-war-002817.php
En weerleggers:
http://nov55.com/gbwm.html
http://www.earthdive.com/site/news/newsdetail.asp?id=2105
http://www.canadafreepress.com/2007/global-warming020507.htm
Het is een onderwerp dat thans gelukkig tot veel discussie leidt, en daardoor ook tot meer open en eerlijker onderzoek. Dat neemt echter niet weg, dat de co2-uitstoot sinds de industriele revolutie vergroot is, en dat het nog niet duidelijk is welke impact dit kan hebben op ons klimaat en onze leefomgeving. Zoals de milieugroeperingen zweren dat het broeikaseffect
door de uitstoot van co2 (maar ook andere broeikasgassen zoals methaan en lachgas) het klimaat wereldwijd veranderd, zo zijn er ook ontkenners die alles toeschrijven aan veel grotere krachten dan de mens. Ik ben geen wetenschapper, ik weet het niet. Maar ik lees er graag over en zie zowel artikelen van skeptici als voorstanders van de global warming. Niemand heeft de waarheid in pacht, Al Gore niet, Theo Richel niet, ik niet.
Dan lees ik op deze site toch iets anders dan u. Er wordt niet alleen ingegaan op de vele onzekerheden, nee : er wordt hier zelfs beweerd (ook door u) dat er geen global warming is. Zo zie ik dat u ingaat op het fenomeen noordpoolijs, waarbij u de wet van archimedes aanhaalt. Ik heb begrepen dat het probleem niet zit in het op zee drijvende ijs, maar op het zogeheten landijs, dat smelt en zo de zeewaterspiegel kan verhogen. Overigens is er dit jaar weer veel ijs in de Noordpool, dat veel langer dan gebruikelijk aanwezig is. Geen reden tot juichen nu al, want het betreft jong ijs.
Ook de brede aanhang voor de milieubeweging is een fabel : onderzoek heeft vorig jaar uitgewezen dat in Nederland er weinig begrip is voor milieubewust gedrag. Er wordt op deze site echter een beeld geschetst als zitten de groene jongens overal achter, publicaties die ten faveure van global warming zijn worden afgedaan als sterk beinvloede artikelen (ik heb ergens een vergelijking gezien tussen het blad science en het katholiek nieuwsblad), alles dat de theorie van global warming ondermijnt wordt als de waarheid gepredikt (zoals de publicaties van Singer).
Het verhaal van het broeikaseffect
dat u vertelt, wordt overigens door niemand ontkent (dwz het gunstige effect voor broeikasgassen), het gaat er juist om dat er vrees is voor het teveel aan uitstoot (er wordt nu met argwaan gekeken naar de stormachtige industrialisatie in Azie, met name India en China).
Niemand (zelfs Singer!) ontkent dat er op lokaal niveau problemen ontstaan als gevolg van de uitstoot van gassen (denk aan smog). Het grote vraagteken is inderdaad of er sprake is van een wereldwijde opwarming van de aarde als gevolg van menselijke invloed. En hier is steeds meer discussie over, gelukkig.
De draconische maatregelen waar u het over heeft (ik neem aan dat u doelt op de Kyoto protocollen) stemmen ook mij niet vrolijk. Maar ze zijn het resultaat van politiek gemarchandeer (en ik vraag me wel eens af of men niet ook zich heeft laten leiden door de vrees voor de toenemende concurrentie van zich snel industrialiserende landen die tot voor kort nog als ontwikkelingslanden werden beschouwd).
Kortom, in sommige opzichten kan ik me vinden in de discussies die hier gevoerd worden, in sommige opzichten vind ik dat (ook hier!) een nogal eenzijdig beeld geschapen wordt.
Hoi,
Op http://uk.reuters.com/article/environmentNews/idUKSEO11194920070913 lees je meer over dat verhaal van Tuvalu. En op http://www.smithsonianmag.com/travel/tuvalu.html achtergronden.
Schommelingen
De CO2 kaart is gebaseerd op de SCIAMACHY metingen van 2003 tot en met 2005. Door zo’n lange periode te bestuderen, worden de grotendeels natuurlijke schommelingen uitgemiddeld. CO2 concentraties in de dampkring zijn in de eerste helft van het jaar lager, omdat groeiende planten veel CO2 opnemen. Na een minimum in augustus nemen de CO2 concentraties weer toe in de rest van het jaar. De langere observatieperiode maakt het mogelijk de door mensen veroorzaakte CO2 uitstoot te detecteren, en weer te geven in een kaart.
‘Dit is voor het eerst dat CO2 concentraties met zo’n grote precisie zijn gemeten vanuit de ruimte’, zegt Roeland van Oss, Adviseur Aardobservatie bij het KNMI. ‘SCIAMACHY heeft ingezoomd op een heel interessant gebied. Elke klimaatonderzoeker in de wereld gaat iets met deze gegevens doen.’
De gegevens van SCIAMACHY helpen wetenschappers om het huidige klimaat beter te leren begrijpen. Zulke waarnemingen zijn nodig, zegt Van Oss, om het klimaat in de toekomst te kunnen voorspellen: ‘We moeten ervoor zorgen dat we ook ná SCIAMACHY instrumenten in de ruimte hebben om de metingen voort te kunnen zetten.’ Met meer gegevens over de CO2 variaties in de dampkring kunnen behalve voorspellingen over de toekomst, ook controles worden gedaan, bijvoorbeeld naar de naleving van het Kyoto protocol dat de reductie van broeikasgassen tot doel heeft.
Beste M. Stam
Zie mijn reactie 14 vwb het boek van Pearce.
In reactie 44 lees ik een anonymus die ons vertelt dat onderzoek uitwijst dat er in Nederland weinig begrip is voor milieubewust gedrag. Ik ben reuze benieuwd naar wat er precies werd onderzocht.
Hoe verwerpelijk u het ook mag vinden; veel mensen houden van hun geld. Doorgaans wordt er hard voor gewerkt maar aan de andere kant is de gemiddelde, welvarende Nederlander redelijk genoeg om in te zien dat er belasting betaald moet worden om de overheid in staat te stellen een aantal goede werken te verrichten in belang van samenleving en al ons onderdanen.
Het gemor aan de dis in mijn hotel in de mooie Eifel onder zowel Nederlanders als Duitsers gaat dus over geld en dan met name over de onzekerheid of al die in milieuprojecten en CO2
-verminderende maatregelen wel het beoogde effect hebben. Wordt dit misschien bedoeld met het geringe begrip voor milieubewust gedrag?
De vraag of de klimaattheorieën die aan al deze geldsmijterij ten grondslag liggen loepzuiver zijn wordt door het grote publiek helemaal niet gesteld. Dan kan men in alle redelijkheid ook niet verwachten omdat de informatie over dit onderwerp zo geweldig massief en eenzijdig is dan men bijna niet anders kan dan aannemen dat het einde der tijden nabij is.
Dus, vraag je de gemiddelde Nederlander of Duitser naar de toestand van de toestand dan word je vanzelf bedolven onder ach en wee, en we moeten wat doen en zonnepanelen en windmolens en autorijden is vies en de mens houdt op te bestaan (met dit laatste kwam mijn zoontje van acht vandaag poetverdoeme thuis van school; ‘Is het echt waar papa?’ ‘Niet dat ik weet jongen’). De kranten staan er immers bol van en het druipt nog van het scherm als de tv uit staat.
Goddank bestaan er dan nog Engelse vrachtwagenchauffeurs die het doorzettingsvermogen en de moed aan de dag leggen om ons er op te wijzen dat de grote Milieu-Messias niet in zijn eerste leugentje gestikt is.
Dat de toon van de klimatosofen en sceptici af en toe cynisch en snerend is mag in het licht van de dictatoriale debatmethoden (welk debat?) van de alarmisten toch ook niet verbazen.
Mij is het allemaal lang niet genoeg. Laat men hier beginnen met het laten lopen van een teller zodat wij kunnen zien hoeveel “onzeker” Europees geld er met “de redding van de wereld” dagelijks verwaaid.
En oh ja: Wat de zogenaamde sceptici doen is dus eigenlijk gewoon het werk van de overheid. Ze zouden er dus betaald voor moeten krijgen.
Morgen eerst even met de juf praten.
Ik denk dat onderstaand bericht bedoeld wordt:
Nederlanders zijn minder bereid om zich in te spannen voor een beter milieu dan andere Europeanen. Dit blijkt uit een dinsdag gepubliceerd onderzoek van pr-adviesbureau Porter Novelli onder 16.000 consumenten van achttien jaar en ouder in acht Europese landen.
Slechts 29 procent van de Nederlanders kiest bewust voor milieuvriendelijke producten of diensten, tegen 54 procent van het totaal aan Europese respondenten. Van de Nederlanders geeft 24 procent aan dat zij wel zouden willen leren hoe zij hun steentje bij kunnen dragen aan een beter milieu. In de andere Europese landen is bijna 55 procent bereid hierover meer te weten te komen.
Bij het kopen van producten let 74 procent van de Nederlandse respondenten op de prijs. Op de vraag of men bereid is om 20 procent extra te betalen voor een duurzaam of milieuvriendelijk product antwoordt 10 procent dat zij dit wel zouden willen doen. Voor de totale groep Europese respondenten is 23 procent bereid om extra geld te betalen. Zit het product in een milieuvriendelijke verpakking of heeft het een milieukenmerk dan zegt 39 procent van de Nederlanders in dat geval een product eerder te kopen, tegenover 56 procent van de andere Europeanen.
Wat betreft het milieugedrag van ondernemers vindt 12 procent van de Nederlanders dat, na het maken van winst, het milieubewustzijn het belangrijkste aandachtspunt voor een bedrijf zou moeten zijn. Bij de andere Europese deelnemers vindt 22 procent dit van belang.
Bron: ANP
Beste woedende kok,
Goed te lezen dat er ook vanuit de verre Eiffel actieve belangstelling is voor ons klimatosofen/groene rekenkamer werk. Ik ben het er helemaal mee eens dat er veel redenen zijn voor woede wanneer onze kinderen wordt aangepraat dat wij mensen verantwoordelijk zijn voor het binnenkort te gronde richten van onze planeet. Het is niets anders dan de hedendaagse variant van het hel en verdoemenis prediken dat vroeger grootschalig in de protestantse kerk (en de daarmee verbonden scholen) werd gedaan.
De meeste mensen hebben de school ‘met den bijbel’ de rug toegekeerd en verwachten vandaag de dag nuchter objectief onderwijs van het moderne schoolsysteem. Helaas heeft de bijbel vaak plaats gemaakt voor de op diezelfde bijbel geïnspireerde staatsreligie ‘milieu en klimaatalarmisme’.
In Duitsland, waar men van oudsher geneigd is radicale alomvattende ideologiëen te omarmen, is dit fenomeen misschien nog wel sterker dan bij ons.
sterkte,
Ralf
Ook die vergelijking is onzinnig. Er worden in ons land geen klimaatsceptici opgepakt, gemarteld, vermoord alleen omwille van hun mening (zoals onder het stalinistische regime gebruikelijk, stalinist is geen eretitel, ook niet voor gloeilampje samson).
Er zijn voorbeelden van mensen die buiten baan of anderszins in moeilijkheden zijn geraakt omdat zij openlijk hun twijfel hebben uitgesproken over de dogma’s zoals die door “klimatisten” aan de wereld worden gedicteerd. Vanuit de beweging is geopperd om twijfel strafbaar te stellen. Vanuit het boomhuttenkamp namelijk, werd het idee aangedragen om ontkenning van GW gelijk te stellen met de ontkenning van de holocaust. (Asjemenou!)
Als je twijfelt aan GW ben je dus een “vuile faksist” of op z’n minst een slecht mens.
Elders op deze site kunt u lezen over de denkbeelden van Gordon Mursell in zijn poging zijn schaapjes moreel en mentaal onder de duim te houden.
Nee, er worden geen mensen opgepakt, gemarteld noch vermoord. Maar het schurkt er aardig tegenaan.
In Duitsland heeft het leeuwendeel van de bevolking het klimaatverhaal in grote brokken kritiekloos doorgeslikt. Op de Duitse tegenhanger van de klimatosoof worden twijfelaars met regelmaat door klimatisten dood gewenst.
En dan is het ook nog een keer zo: Een beetje scepticus mag graag wat lachen op z’n tijd.
Wat is er nou leuker om als je Diederik over het Buitenhof ziet lopen op weg naar een veganistische barbecue of zo, te roepen: “Eet smakelijk vuile Stalinksist!”
Het lijkt me verder onnodig dieper in te gaan op de mores van mensen als Duijvendak. Hij heeft daar zojuist zelf al een boekje over opengedaan.
Rest mij, me te verontschuldigen voor de vervuiling van de draad van Ralf Dekker.
P.s. Ook gebeurd onder Stalin: mensen die hun baan kwijt raakten, belasterd werden en kaltgestelt. En dan gaat u natuurlijk zeggen: “Niet omdat ze niet in GW geloofden.”
Het probleem is dat, integendeel wat hier altijd geroepen wordt, er geen milieubeweging is, nee er zijn milieubewegingen. En daar zitten inderdaad bijzonder extremistische clubjes bij. En van mij mag u Diederik wat leuks naroepen, zolang u maar beseft dat elke vergelijking met hedendaagse en vroegere stromingen geen hout snijden. Verder vind ik het erg overdreven om te stellen dat mensen hun baan verliezen omdat ze wat tegendraads zijn. Ja, als je in een milieu-organisatie zou werken, dan kan ik me daar wat bij voorstellen. Je gaat als autoverkoper toch ook niet het openbaar vervoer promoten?
In haast;
http://www.meervrijheid.nl/index.php?pagina=1883
Vraagje: omdat u het liever over Diederik lijkt te hebben, u bent toch niet Wijnand?
Beste anonymus.
Ik ben blij dat u uw tekst zo’n opvallende kleur heeft meegegeven.
“Ja, als je in een milieu-organisatie zou werken, dan kan ik me daar wat bij voorstellen.”
Korter had ik het niet kunnen zeggen. U maakt hiermee namelijk twee dingen duidelijk. Ten eerste dat we er vanuit kunnen gaan dat in alle milieu-organisaties AGW als vaststaand feit geldt. In die zin is het dus niet zo’n heel grote zonde als de sceptici alle klimatisten op een hoop gooien.
Ten tweede laat u zien dat deze organisaties geen boodschap hebben aan andere inzichten omtrent hun ideeën. Ze zijn dus niet slechts niet geïnteresseerd in de opvattingen van mensen die er een ietsepietsie anders over denken, ze zijn er kortweg gewoon niet van gediend.
Het gaat dus warempel toch om een soort geloof en een agenda waarop voor waarheidsvinding geen plaats is.Ik moet bekennen : ik ben Wijnand, en ik kom graag op deze site omdat ik hier voor mijn eigen mening mag uitkomen, in onze partijtop niet. Maar daar weet jij alles van, Diederik.
Zowaar uit het Katholiek Nieuwsblad:
http://www.katholieknieuwsblad.nl/actueel24/kn2419f.htm
Wat aardiger is het artikel uit het links Vrij Nederland : http://www.vn.nl/Milieu/ArtikelMilieu/DeEenzameStrijdVanDeBroeikasongelovigen.htm
Mooi vind ik de stelling : Meningsverschillen zijn de motor achter de voortschrijding van kennis en geen onaangename familieaangelegenheid!
Henk zelf verwoord dit wel het beste in een schrijven :
http://www.nvbm.nl/Meteorologica/archief/2007/jun/tennekes.pdf
En, woedende kok, ik maak me niet zo druk om de maatregelen die in het rijke westen genomen worden, maar wel in de gevolgen voor allerlei arme landen wil gaan opleggen. Nog een citaat dan maar, van Henk:
"Rijke landen kunnen eventuele klimaatveranderingen wel pareren, maar de bevolking van Afrika heeft nu al een marginaal bestaan. Het broeikaseffect
kan daar hele volkeren uitmoorden. Wat doen de rijke landen? Helemaal niets! … " (uit het boek broeikasramp en weerbericht)
Beste Wijnand,
Het wordt steeds hilarischer op deze manier. Blijkbaar denk je dat het gaat om de afronding van het huishoudgeld of zo. Doe eens de rapporten van de Copenhagen Consensus lezen. Krijg je een goed beeld van de schone werken die we zouden kunnen verrichten met het geld dat momenteel aan klimatologische duivelsuitdrijving wordt besteed.
Verder ben ik er niet zeker van of “Henk” erg blij zal zijn met de manier waarop jij zijn woorden hier in stelling brengt.
Het kan natuurlijk ook zijn dat je denkt dat al die sceptici zich de knopen uit hun hemd rekenen om alles wat krom is (hockeysticks en zo) recht te praten om hun eigen energierekening naar beneden bijgesteld te krijgen.
De kok gaat koken nu. Iemand nog een taart met ijzerzaag? Wijnand?
Geachte heer Dekker,
Bedankt voor uw serieuze reactie.
U geeft veel argumenten waarop ik graag wil reageren, maar laat ik voor nu de belangrijkste nemen. U gebruikt een argument dat ik vaker gehoord heb, maar volgens mij berust op een misverstand. Het gaat om het volgende.
"De 3 % van de jaarlijkse CO2
[Koolzuurgas, hetzelfde als wat in frisdrank zit. Mensen ademen het uit. Komt vrij bij verbranding.] flux die naar schatting voor rekening komt van de mensen mag je niet gewoon jaar na jaar optellen."
De totale natuurlijke CO2 flux waar U het over heeft, bestaat voor het overgrote deel uit uitwisseling tussen (de bovenste laag van) het oceaanwater en de lucht. Dit is een dynamisch evenwicht, en leidt nauwelijks tot netto toe- of afname.
Over de langere termijn (tienduizenden jaren), verschuift dit evenwicht tussen het gehalte in de oceaan en in de lucht tijdens ijstijden en interglacialen. Tijdens een ijstijd neemt de oceaan een deel van de atmosferische CO2 op, tijdens een interglaciaal stoot ze een deel weer uit. Dit heeft verschillende redenen, het komt oa doordat koud water meer CO2 kan bevatten dan warm water (wat je ook kunt merken als je frisdrank in de koelkast bewaart).
De menselijke toevoer van CO2 is afkomstig uit fossiele brandstoffen, maw koolstofvoorraden die miljoenen jaren waren opgeslagen onder de grond. Een wezenlijk verschil met de oceaan-atmosfeer uitwissling! Van alle CO2 uit deze voorraden die de mens in de atmosfeer heeft gebracht, is ongeveer de helft door de oceaan opgenomen. De oceanen zijn hierdoor meetbaar verzuurd. Kortom: het hele dynamische CO2 evenwicht tussen oceaan en atmosfeer is verschoven.
Om deze redenen is het volgens mij dan ook niet zinnig, om de menselijke CO2 uitstoot op te tellen bij alle natuurlijke CO2 uitwisseling tussen de verschillende media (oceaan, atmosfeer en biosfeer). Het percentage van 3% dat U geeft, is daarom betekenisloos.
De afgelopen 150 jaar is het CO2 gehalte van de atmosfeer in record tempo gestegen naar een hoogte die honderdduizenden jaren al niet is voorgekomen, en dat is echt vrijwel volledig veroorzaakt door menselijke activiteiten. Zelfs de meeste skeptici (Theo Richel bijvoorbeeld) onderkennen dit. Ik denk dan ook dat uw betoog sterker zou zijn, als U dit argument achterwege liet.
Tot slot geef ik U nog een link naar een site van een andere skepticus, Ferdinand Engelbeen, die dit alles beter uit kan leggen dan ik.
http://www.ferdinand-engelbeen.be/klimaat/co2_measurements.html
Geachte heer Dekker,
Dank voor uw reactie (nr 38+39) op mijn reactie (37). We zullen het niet eens worden en dat is prima, maar op een aantal punten denk ik dat u fundamenteel fout zit en daar wil ik graag nogmaals op ingaan.
"De 3 % van de jaarlijkse CO2
flux die naar schatting voor rekening komt van de mensen mag je niet gewoon jaar na jaar optellen". Ik denk het wel, mits je daar de opname van oceanen en planten van aftrekt. De omloopsnelheid van CO2 is relatief hoog maar zolang er meer CO2 de lucht ingepompt wordt dan er uitgefilterd wordt zal de concentratie omhoog gaan. Ja, over geologische tijdsschalen zal het allemaal weer opgenomen worden (uw dynamisch evenwicht?) maar daar gaat het niet over.
Het punt is, dat u zegt dat de mens maar voor 3% van de CO2 in de atmosfeer verantwoordelijk is. Dit is suggestief, u suggereert dat de mens eigenlijk geen invloed heef op de CO2 concentratie. De mens is misschien voor 3% van de CO2 bronnen in de atmosfeer verantwoordelijk, maar voor 100% van de toename van de afgelopen decennia en dus voor 30% (en groeiend) van de totale CO2 concentratie, het is gewoon boekhouden. Dit soort argumenten gebruiken maakt mij argwanend over de rest van uw verhaal, net als u argwanend naar Al Gore zal luisteren.
Over de enkele tienden van een graad: We zitten nu op 380 ppm CO2, bijna iedereen is het wel over eens dat de fameuze 5.35 * ln(CO2 nu / CO2 pre-industrieel) om de toename in radiate forcing van CO2 te bepalen wel redelijk klopt. Dat betekent dat we met 380 ppm nu op 1.6 W/m2 extra zitten. Met Stefan-Boltmann kom je dan op 0.4 graden uit. U zegt als ik het goed begrijp dat we op 0.7 graden zitten, oftewel dat de de klimaatgevoeligheid ongeveer 2* alleen de temperatuurstijging tgv extra CO2 is. Als we CO2 verdubbelen krijgen we 5.35 * ln(2) = 3.7 W/m2, oftewel 1 graad ongeveer extra. Verdubbel met uw klimaatgevoeligheid en we zitten op 2 graden. 2-0.7 is meer dan een paar tienden. 2 graden is veel, en goede kans dat we verder gaan dan 560 ppm….
Bovenstaande hoeft niet te kloppen (sterker nog, het is even kort door de bocht als uw argumentatie mbt de paar tienden); misschien is een gedeelte van de 0.7 graden temperatuurstijging tot nu toe van natuurlijk oorsprong, misschien zijn er negatieve forcings (aerosolen), misschien is de aarde nog niet in evenwicht, etc. Het geeft aan dat zowel u als ik met getallen kunnen goochelen om een uitkomst te genereren om ons punt te maken.
En als laatste over de terugkoppelingen. Uiteraard wordt het na een zomer weer winter, de seizoensgang van de zon is heel wat sterker dan een forcering van een paar W/m2 door extra waterdamp. Uw argumentatie is volgens mij geen bewijs dat de waterdamp terugkoppeling niet bestaat. Het gaat om tijdsschalen en gemiddelden.
Mijn punt van ijstijden als bewijs voor feedbacks had ik blijkbaar niet duidelijk genoeg gemaakt. Uiteraard worden ijstijden ingegeven door verandering van de baan / rotatie van de aarde zoals u zegt. De forcering hiervan is relatief klein en niet genoeg om de grote temperatuurschommelingen te verklaren, er gebeurt immers niks met de zon. Feedbacks (minder CO2 (en waterdamp?) en meer ijs in het geval van ijstijden) zijn nodig om het grote temperatuurverschil te verklaren.
Begrijp me goed, ik realiseer met dat er nog veel onzekerheden zijn en dat alarmisme ongepast kan zijn. Maar het geheel bagatelliseren is -de stand van de wetenschap in acht nemend ook al is die incompleet en soms selectief- evenzeer ongepast. En de links die u geeft zijn inderdaad prettig leesbaar, maar dat is de eenzijdige greenpeace website ook.
En echt tot slot; die opmerking over politieke denkbeelden was niet gepast. In linkse kringen kom ik vaak het alarmisme tegen, in rechtse kringen meer uw denkbeeld, vandaar dat ik uw denkbeeld al snel met een politieke richting associeer. Dit was onterecht.
Doet me goed eindelijk eens een scepticus te lezen die zich beroept op zijn vroegere studie geologie.
Vraagje aan Ralf als geoloog; hoelang denk je dat het geduurt heeft om de CO2
die nu vrij komt door verbranding van fossiele grondstoffen vast te leggen in diezelfde grondstoffen?
Is het ook niet zo dat de oorsprong van veel fossiele brandstoffen juist uit gelogische periodes komen waarbij het veel warmer was op de aarde en er veel meer CO2 in de atmosfeer was?
http://www.citg.tudelft.nl/live/pagina.jsp?id=18b578ea-2cba-418f-8df9-0577c19373dd&lang=nl
Uit dezelfde geologische periode stamt ook bijvoorbeeld het Nederlandse aardgas.
Volgens metingen zou de temperatuur op de aarde de laatste tien jaar niet zijn verandert. Toch is uit satelietbeelden op te maken dat de ijskap op de Noordpool iedere zomer kleiner is geworden en uit metingen is gebleken dat hij dunner aan het worden is, juist de afgelopen 10 jaar. Ook zijn de gletsjers op Groenland aan het slinken. Daar wordt door jullie nooit een verklaring voor gegeven behalve dan dat het in de vorige eeuw ook zo was.
Zou het niet zo kunnen zijn dat er eerst weer een evenwicht moet komen waarbij nog veel meer ijs is verdwenen voordat de temperatuur weer stijgt? Vergelijkbaar met het opwarmen van een beker ijswater? Immers, energetisch gesproken, is water een toestand die meer energie bevat, beweeglijker is dan ijs.
Dat op de Zuidpool er aanwas is wijst ook op een verstoring van het evenwicht immers zijn de polen niet ijswoestijnen? Daarnaast zijn ook op het Zuidelijk halfrond de gletsjers fors aan het slinken. Frans Jozef Glacier en Fox Glasier in Nieuw Zeeland zijn sinds eind 19e eeuw ongeveer 2 km korter geworden en tientallen meters dunner.
Voor het smelten van ijs is energie nodig. Het is niet zo dat op de ene plaats op aarde de temperatuur toeneemt en op een andere afneemt zodat gemiddeld gesproken de temperatuur gelijk blijft.
Het zou zelfs zo sterk moeten zijn dat het kleiner worden van de ijskappen op de Noordpool ergens anders drastisch gecompenseerd zou moeten worden. Waar is dat zo sterk aanwezig?
De uitdijende gletsjers zijn afwijkingen op de trend. Zie http://www.skepticalscience.com
http://news.nationalgeographic.com/news/2002/08/0821_020821_wireglaciers.html
In mijn verhaal Rondje Noordpool varen …geef ik o.a. het feit dat op het noordelijkste civiele weerstation ter wereld Eureka, Canada dat ik in augustus j.l.bezocht men mij laat zien dat de luchttemperaturen de afgelopen jaren gemiddeld niet zijn gestegen. Toch is het drijfijs afgenomen = feit . rara hoe kan dat ? Simpel antwoord ; het smelt niet van boven ( aan de lucht ) maar van onderen . 2 verschillende mechanismes ;
1. via de Beringstraat ( waar ik 3 jaar geleden was) komt meer warm water het Noordpoolgebied in.
2. Op Ellismere Island in de fjorden waar dit niet kan doordringen heeft men ontdekt dat door toegenomen neerslag ( zoet water) dat langs de hellingen het zoute water in stroomt er verticale stromingen in het zeewater ontstaan waardoor warmer water uit diepere lagen ( dat zwaarder is als water van 0 graden !!!) naar boven komt en dus het drijfijs van onder smelt !!! Zo simpel is de verklaring. En dat begrijpt iedere fysicus.
Nieuwe reactie inzenden